De heer Van den Bovenkamp woonde in een doorsnee rijtjeshuis. Rode bakstenen en oranjekleurige dakpannen typeerden het huis terwijl groene coniferen de voortuin afschermden. De setting stond symbool voor de eenvoud.

Op het moment dat BJ de deurbel wilde indrukken ging de deur open.
'Welkom!' sprak Van de Bovenkamp op rustige maar tegelijkertijd uitnodigende wijze.
'Ik denk dat ik aan het verkeerde adres ben,' antwoordde BJ toen hij de man in de deuropening in zich had opgenomen. Hij had een fascinerend persoon verwacht en niet een netjes geknipt en gekleed persoon. BJ keek nog een keer goed naar Van den Bovenkamp. Hij zag halfgrijs, kort haar dat in een zijscheiding was gekamd. Van den Bovenkamp droeg een donkere pantalon en een azuurblauwe polo van Hilfiger. Over eenvoud gesproken.
'Nee, dat denk ik niet. Eerste indrukken zijn als grijze haren: je doet alles om ze te verbloemen maar ze duiken telkens weer op. Kom verder!'
Aan de ene kant schrok BJ van de opmerking maar iets deed hem de drempel van de voordeur passeren. Het gevoel versloeg de ratio.

'Trek je broek eens uit! beval Van den Bovenkamp zonder aanleiding toen BJ zich voorzichtig op een donkerbruine leren fauteuil had geposteerd.
'Aha, je bent er zo één,' antwoordde BJ.
BJ vroeg zich af of hij er goed aan had gedaan om Nada's advies op te volgen. Hij had haar voorstel met dat hele Soefi-gebeuren ook merkwaardig gevonden. Toch zei iets in hem dat hij in goede handen was.
'Veronderstellingen zijn de bouwstenen van het kwaad,' sprak Van den Bovenkamp nadat hij BJ alle tijd had gegeven om zijn gedachten op een rijtje te zetten.
BJ schrok weer, dit keer vanwege het feit dat Van den Bovenkamp exact dezelfde bewoordingen gebruikte als Nada recent had gedaan.
'Kent u Nada goed?' vroeg BJ.
'Wat is goed? Het woord "goed" wordt in vele hoedanigheden gebruikt. Laat ik het zo zeggen: wanneer goed slechts oppervlakkig van geest is geef ik de voorkeur aan slecht.
'Hoe zou u uw relatie met Nada dan willen omschrijven?'
'Zie mij als haar klusjesman!'
'Klusjesman?'
'Ja, een klusjesman inderdaad, met jou als mijn nieuwe klusje.'
'Heb ik de eer om discipel van de klusjesman te worden?' vroeg BJ ironisch.
BJ had al snel in de gaten dat Van den Bovenkamp hem aan het testen was geweest.
'Geef het de naam die je eraan wenst te geven. Ik heb er geen probleem mee, mits je maar gehoorzaamt.'
'Ik ben één en al de uwe,' flapte BJ eruit zonder er erg in te hebben.
'Noem me maar Henk,' zei Van den Bovenkamp tenslotte.