Bij gebrek aan flexibel werken neemt mantelzorger verlof
Er wordt meer gebruik gemaakt van verlofregelingen door mantelzorgers die geen flexibiliteit van hun werkgever krijgen in werktijden, werkduur of locatie. Deze flexibiliteit zouden zij echter wel willen. Dit blijkt uit onderzoek van Stichting Werk&Mantelzorg dat vandaag wordt bekend gemaakt tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van Mezzo en Stichting Werk&Mantelzorg.
De grootste behoefte van werkende mantelzorgers is flexibiliteit op de werkvloer, daarna verlofregelingen. Mantelzorgers maken 9 x meer gebruik van flexibele regelingen dan van verlofregelingen. 66 procent van de mantelzorgers zegt dat de werkgever hen niet wijst op de (wettelijke) verlofregelingen en 72 procent is onbekend met mogelijkheden om tijdelijk minder uren te werken of tijdelijk minder verantwoordelijk werk te doen.
Mantelzorgers die zich gesteund voelen door de leidinggevende en collega’s, ervaren de combinatie mantelzorg en werk als beter dan mantelzorgers die zich niet gesteund voelen. Daarnaast ervaren mantelzorgers met een goede werk-mantelzorgbalans minder lichamelijke klachten.
Nog altijd mantelzorgen vrouwen op de werkvloer bijna twee keer zoveel als mannen. Mannen kiezen vaker voor thuis of flexibel werken, vrouwen vaker voor deeltijd. Overigens zou één op de tien mannen wel graag in deeltijd willen werken. Eén op de zes mannen en één op de acht vrouwen krijgt dit niet van hun werkgever, maar wil het wel: meer flexibiliteit in werktijden, werkduur of locatie. Over de mantelzorgsituatie praten met de leidinggevende doet minder dan de helft van de mannen, 60 procent van de vrouwen maakt het wel bespreekbaar.
“Deze analyse geeft inzicht en richting aan werkgevers waarop de focus moet liggen. Met aandacht, een goed gesprek en de juiste ondersteuning, worden ziekte- en loonkosten beperkt. En worden medewerkers met mantelzorgtaken productief en in goede balans inzetbaar gehouden” , aldus Margreet Woessner van Werk&Mantelzorg. “Aandachtspunten blijven de onwetendheid van aanwezige regelingen en de behoefte aan meer flexibiliteit. Hoewel er dankzij de voorlichtingscampagne over de uitbreiding van wettelijke mogelijkheden wel een daling in onbekendheid met deze mogelijkheden zichtbaar is. Als werkgevers en werknemers in dialoog naar oplossingen zoeken, is een win-win situatie binnen handbereik. Een goede werk/privé balans is tenslotte in het belang van alle partijen.”
©Nationale Zorggids
