‘Nederlanders hebben onvoldoende kennis van doofheid en gebarentaal’
Volgens deskundigen van de Radboud Universiteit en de Universiteit van Amsterdam hebben Nederlanders onvoldoende kennis van doofheid en gebarentaal. Hulpverleners kijken vaak slechts naar het medische aspect van doofheid, en niet naar het menselijk aspect ervan. Dat meldt NU.nl.
Hulpverleners van doven en slechthorenden richten zich te veel op het medische aspect van doofheid. Zij kijken vooral naar het niet-functioneren van de oren, en missen de menselijke aspecten. “Deze beperkte focus kan doorwerken in de opvoeding van een doof kind”, zegt Merel van Zuilen van de Radboud Universiteit.
Beppie van den Bogaerde van de Hogeschool Utrecht neemt het de zorgverleners kwalijk dat zij onbewust onbekwaam zijn. “Als je niet bewust bent van dat je iets niet weet, dan stel je ook geen vragen. Mensen moeten open staan voor dove personen. Ik hoop dat mensen bewust onbekwaam worden”, zegt de professor. Kennis over doven en gebarentaal kan volgens haar al op de basisschool worden bijgebracht. Zo leren kinderen op jonge leeftijd dat mensen met een auditieve beperking niet eng zijn.
Gebarentaal ontwikkelt zich op hoog tempo, maar met de komst van het cochleair implantaat (CI), zal dat uiteindelijk minder worden. Met een CI kunnen doven en slechthorenden sommige geluiden horen. De hulpverlening aan ouders met dove kinderen is daardoor nu gericht op spraak er revalidatie, en minder op communicatie. Van Zuilen maakt zich hierover zorgen, want juist gebarentaal voorkomt een mentale achterstand. Bovendien vergroot het de acceptatie van doofheid als een kind zo heeft leren communiceren. Van Zuilen pleit ervoor dat iedere Nederlander gebarentaal omarmt en zich beseft dat iedereen er baat bij heeft.
Door: Redactie Nationale Zorggids
