Ouders starten eigen zorgboerderijen door vastlopende zorg voor gehandicapte jongeren

In Gendt openen vanaf maart twee zorgboerderijen voor jongeren met een (zware) verstandelijke beperking. Opvallend is dat ouders van gehandicapte jongeren zelf het initiatief hebben genomen. Zij ervaren dat grote zorginstellingen de intensieve zorgvraag moeilijk kunnen opvangen en dat jongeren vaak jarenlang op een wachtlijst staan. Dit meldt het Algemeen Dagblad.

Eén van de ouders, die in de verzekeringsbranche werkt, richtte daarvoor Nuova Cura op. Zijn zoon, een 20-jarige jongeman met ernstige epilepsie die dagelijks meerdere medicijnen gebruikt en regelmatig in een ambulance belandt, verhuist in maart naar de nieuwe woonlocatie aan de Olyhorststraat. Daar gaat hij samenwonen met zeven andere jongeren tussen de 16 en 25 jaar met een beperking.

Kleinschalige opvang als reactie op lange wachttijden

Nuova Cura biedt kleinschalige opvang en maakt deel uit van coöperatie Ouderkracht, die op termijn op tien locaties wonen en dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking wil realiseren. Direct naast de boerderij van Nuova Cura komt een tweede zorgboerderij met plek voor acht mannen met een verstandelijke beperking, opgezet door een andere ouder.

De ouders geven aan dat deze voorzieningen hard nodig zijn, omdat grotere instellingen moeite hebben om intensieve zorg te leveren en wachttijden vaak lang zijn: volgens een van hen kan het ‘vaak wel dertien jaar’ duren voordat iemand van de wachtlijst afkomt.

Zware, langdurige zorg voor ouders

De initiatiefnemers schetsen hoe zwaar de zorg thuis weegt. Een moeder vertelt dat zij al 25 jaar vrijwel continu voor haar zoon met een verstandelijke beperking, gedragsproblemen en ontwikkelingsachterstand zorgt. Ook heeft het gezin een oudere zoon met downsyndroom, die in een instelling woont. Zij zegt dat ze dagelijks met haar zoon bezig is en dat ze na zoveel jaar zorgen ook ‘weleens een ander leven’ wil hebben.

De vader van de jongen met epilepsie geeft aan dat het gezin nu al erg veel zorgen heeft, zelfs terwijl hun zoon nog in een instelling verblijft. Daarom kiezen beide ouders ervoor om niet zelf in de woonhuizen te gaan wonen, maar zogenoemde zorgouders in de boerderijen te laten trekken.

Dagbesteding, personeel en financiering

Bij de zorgboerderij van Nuova Cura zal dagbesteding op locatie plaatsvinden. De andere boerderij richt zich op bewoners die buitenshuis werken of een activiteit hebben, bijvoorbeeld in het groen of bij het wassen van bussen. Op de locatie van de moeder uit Ressen gaan zes medewerkers aan de slag; bij Nuova Cura starten vanaf maart vijf cliënten met twaalf medewerkers en is de bedoeling om later uit te breiden naar acht bewoners en tot twintig medewerkers.

De financiering is deels geregeld via een crowdfundingsactie, die tot nu toe ruim 31.000 euro opleverde, met een doel van 75.000 euro. Dat geld is bedoeld voor onder meer bedden en inrichting, waarbij gespecialiseerde bedden duizenden euro’s per stuk kosten. Voor het totale project zijn ‘honderdduizenden euro’s’ nodig. Naast crowdfunding werkt Nuova Cura samen met private investeerders. De ouders zochten hierbij aansluiting bij het zorgkantoor van Menzis om aan de wettelijke eisen te voldoen.

Relevantie voor de zorgsector

Hoewel de nieuwe boerderijen in Gendt staan, raakt het artikel een breder probleem in de gehandicaptenzorg dat ook buiten de regio speelt: jongeren met een intensieve zorgvraag wachten soms jarenlang op een plek, grotere instellingen hebben moeite om deze groep op te vangen en ouders raken na tientallen jaren zorgen overbelast.

De twee ouderinitiatieven in Gendt laten zien hoe ouders zelf woon- en zorgvormen organiseren als bestaande voorzieningen onvoldoende aansluiten op de vraag. Dat maakt het verhaal relevant voor zorgaanbieders, zorgkantoren en beleidsmakers die te maken hebben met wachttijden, intensieve zorg en de rol van oudergestuurde initiatieven binnen het huidige stelsel.