Deze aandoening is één van de meest ernstige in de psychiatrie, maar nog altijd niet erkend

Honderden nieuwe moeders per jaar krijgen een kraambedpsychose of postpartumpsychose, maar de aandoening is nog altijd niet erkend. Hierdoor is er nog geen passende behandeling voor vrouwen met deze levensgevaarlijke ziekte. Psychiater en onderzoeker Veerle Bergink bij het Erasmus MC stelt dat de aandoening zelfs is te voorkomen als deze in het classificatiesysteem voor psychiatrische stoornissen zou komen. Dit meldt het Erasmus MC.

Een kraambedpsychose is volgens Bergink een van de ernstigste aandoeningen in de psychiatrie, maar wel goed te behandelen en zelfs te voorkomen. Het probleem is echter dat de ziekte niet erkend is als psychiatrische stoornis, waardoor behandelaars moeders niet kunnen diagnosticeren óf passend behandelen. Daarbij zijn er weinig mogelijkheden voor onderzoek naar betere behandelingen.

Grip op de werkelijkheid kwijt

Hoe ontstaat zo’n postpartumpsychose? Er is niet één oorzaak aan te wijzen omdat deze per persoon verschillend zijn. Wel zou er een duidelijk verband zijn met vermoeidheid na de geboorte. Een van de meest duidelijke kenmerken is het ontstaan van acute heftige psychische klachten, zoals waandenkbeelden, psychotische kenmerken, verwardheid en stemmingswisselingen. “Sommige vrouwen raken de grip op de werkelijkheid kwijt. Dan willen ze bijvoorbeeld een kraamfeest organiseren voor tweehonderd mensen, terwijl ze nog maar net zelf uit bed kunnen”, aldus Bergink.

Vrouwen met een kraambedpsychose lopen ook het risico op zelfdoding en het doden van hun pasgeboren baby. Buiten Nederland is veel sterfte bij moeders en hun kinderen te linken aan een postpartum psychose, blijkt uit onderzoek.

Nog altijd geen DSM-classificatie

Jaren geleden is er een aanvraag gedaan om de psychotische aandoening op te nemen in het classificatiesysteem DSM, maar daar is vooralsnog niets mee gedaan. Bergink en haar internationale collega’s doen daarom in een gezamenlijk artikel in Biological Psychiatry de oproep om het ziektebeeld te erkennen. Al is de ziekte relatief zeldzaam, wel worden nog altijd te veel vrouwen ziek. “Terwijl de ziekte soms kan worden voorkomen. Daarnaast worden vrouwen niet goed behandeld met alle dramatische gevolgen van dien. Dat deze ziekte anno 2025 nog steeds officieel niet bestaat is belachelijk.”